پتک گدایان



من مازوخیسم نیستم

دوستت دارم روحانی ترین جلوه ی خواهشی است

که تو را مودب کرده است.

خوب می فهمم!!!

حس یوزپلنگی که در قفسش لم داده است

و پنجه هایش!

هرکدام!!!

کلید قفل آن است.

مضحک است لطف کارگر باغ وحش

برای گوشتی که هدیه می کند.

اسب تروا دلخوشانه آرمیده است

و به سازندگان اعصارش می خندد

می خندد!!!

و نمی داند

درونش پناهگاه است نه پس انداز.

پینوکیو چه احمقانه بینی اش را پلاستیکی کرده است

تا دروغش برای راست شدن نیاز به ویاگرا نداشته باشد.

نه!!!

من نه کارگر باغ وحشم که گوشت هدیه کند

نه تروا که دلخوش پاشنه ی آشیل باشد

و نه پدر ژپتو که امید به آدم شدنت دارد.

می فهمی لعنتی!!!

من مازوخیسم نیستم.

حتی در حد حیاتی فروید!

شنبه ۱۱ شهریور ۱۳٩۱  توسط رضا زهره وندی (پیمان)  |  پيام هاي ديگران ()